ایستگاه راه آهن تبریز، با توجه به اهمیت و قدمت تاریخی در فهرست آثار ملی قرار دارد.
این ایستگاه، نمونهای بارز از معماری معاصر ایران است.
ایستگاه راهآهن تبریز در سال ۱۲۹۵ خورشیدی با بهرهبرداری از محور تبریز-جلفا به طول ۱۴۹ کیلومتر در تبریز افتتاح شد و پس از آن در سال ۱۳۳۷ خورشیدی، محور تبریز-تهران بهطول ۷۴۸ کیلومتر به بهرهبرداری رسید.
طراح این ایستگاه معمار فرانسوی «فرناند پویون» بود. از ویژگیهای برجسته ایستگاه راهآهن تبریز میتوان به حمل و نقل بینالمللی کالا به ترکیه و اروپا از طریق محور تبریز- رازی، حمل و نقل بینالمللی کالا به جمهوری نخجوان از طریق محور تبریز- جلفا و تنها خط برقی راهآهن در ایران (خط برقی تبریز-جلفا) اشاره کرد.
ساختمان جدید ایستگاه راه آهن تبریز سالها بعد توسط حیدرغیائی، معمار مجلس سنا، مجدداً طراحی و ساخته شد.
عکس: فرزاد عظیمی

عکس: رامین جدیری

بدون ديدگاهقدمت پل راه آهن قافلانکوه میانه به دوره پهلوی برمی گردد.
این پل قوسی، سنگی است که توسط یکی از شرکت های آلمانی جولیوس برگر (Julius berger)، فیلیپ هالتزمن (Philip holtzman)، زیمنس بوو (Siemens bou) ساخته شده است. تعداد دهانه ها در این پل به ۱۱ دهانه می رسد که طول بزرگترین آن ۴۰ متر است.
پل راه آهن قافلانکوه میانه از تراشیدن سنگ ها با اصول معماری قدیم ساخته شده، به طوری که هر سنگی دقیقاً برای محل خاص خود تراشیده شده است.
هر سنگ نام مربوط به خود را حفظ کرده، بنحوی که اگر زیر پل بایستید، خواهید دید اعداد و ارقامی زیر این سنگ ها نقش بسته، که نشان از دقت در ساختن این سازه را دارد.
مالکيت این پل با راه آهن جمهوری اسلامی ایران است و همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.
عکس: محمد فرحلو

عکس: حسن داداشی

منظره زیبای پل تاریخی راه آهن قافلانکوه میانه
عکس: فراز احمدی
