معماری زیبای سرستون های چوبی مسجد تاریخی جامع مهرآباد بناب
بنای مسجد به سال ۹۵۳ هجری قمری و در زمان شاه طهماسب صفوی است. این مسجد را از لحاظ ساختمان زیبا تزیینات بدیع و تاریخی باید یکی از آثار گرانبها و در حقیقت گنجینه ای از معماری عصر صفوی دانست.
طرح عمومی مسجد که از مکتب اصفهان مایه گرفته، تالار ستون دار و چهارگوش آن اماکن باشکوه دوران هخامنشی را در اذهان تداعی می کند. در بدو ورود به صحن آن در پیشانی دیوار ضلع شمالی، لوحی از مرمر به تاریخ ۹۵۱ هجری قمری به چشم می خورد که بنای مسجد را به قرن دهم و زمان حکومت شاه طهماسب اول می رساند.
بر اساس کتیبه ی موجود در دیواره ی شمالی این بنا متعلق به دوره ی صفوی است که در تاریخ ۹۵۱ ه.ق در زمان شاه طهماسب دوم و توسط بانوی خیری به نام بی بی جان خانم ساخته شده است. در ساخت مسجد از خشت خام به ابعاد ۱۰×۲۰×۲۰ سانتی متر در دیوارها،از آجر در نمای بیرونی و چوب در در داخل دیوارها برای قفل و بست و نیز در سقف و ستونهااین بنا شامل شبستان ستوندار با ۳۶ ستون و نیم ستون و یک بالکن زنانه است. نکته جالب در مورد این تالار اینکه نقوش هر یک از این سرستونها متفاوت از یکدیگر است. در این مسجد از پنجره های مشبک کاری شده چوبی زیبایی استفاده شده است. در ضلع شرق بنا تک منار کاشیکاری شده الوان زیبای با ارتفاع ۱۴ متر قرار دارد. در داخل این منار ۳۴ پله برای دسترسی به موذنه ی منار قرار دارد. تاریخ ساخت منار احتمالا متعلق به دوره قاجار است. در ضلع شرقی دو کتیبه با موضوع فرامین سلطنتی در سمت راست و چپ سر در ورودی ایوان نقر شده است که کتیبه سمت راست متعلق به سال۱۰۲۰ه.ق و کتیبه ی سمت چپ مربوط به سال۱۱۰۰ ه.ق می باشد.بر اساس این کتیبه ها می توان این نتیجه حاصل می شود که شهر در دوره صفوی بناب نامیده می شده است. Mehrabad jami mosque Bonab The mosque dates back to ٩۵٣ AH. ( Shah Tahmasip) . It is one of the best and most beautiful buildings relating to Safavid era. Its general plan reminds Achaemenid architecture. There is an inscription with date of ٩۵١AH.
عکس: علیرضا مفتوحی
