مجموعه فرهنگی تاریخی “شیخ شهاب الدین اهری ” گنجینه ای از آثار ناب تاریخی ارسباران است که به طور قطع بازدید و تماشای آن برای گردشگران خالی از لطف نیست.
بقعه شیخ شهابالدین اهری در شهر اهر و مقبره شیخ شهابالدین اهری است. این مجموعه شامل ساختمانهای خود خانقاه، مسجد، ایوانی بلند، منارهها است.
ویژگیهای معماری دوره ایلخانی در این بنا دیده می شود . این خانقاه از سال ۱۳۷۴ به موزه ادب و عرفان تبدیل شده است که تنها موزهٔ عرفان در ایران است.این بقعه در دوره صفویه به احتمال زیاد در روزگار شاه عباس اول بر مزار شیخ شهابالدین اهری ساخته شده است اما آثاری از دورههای قبل همچون دوره ایلخانی در آن وجود دارد.
مسجد شیخ شهابالدین اهری در ضلع شرقی صحن این بقعه ساخته شده است و دارای گچبریها و تزئینات نقاشی است. دور تا دور دیوار مسجد دستخطهایی وجود دارد که بین آنها دستنوشتههایی را از شیخ بهایی، شاه عباس سوم و ابوالقاسم نباتی تشخیص دادهاند.
بقعه شیخ شهاب الدین اهری در دوره صفویه به احتمال زیاد در روزگار شاه عباس اول بر مزار شیخ شهابالدین اهری، در شهر اهر ساخته شده است. اثر مکتوبی از این عارف اندیشمند به نام عشقنامه به جای مانده که متضمن عقاید و آرای عرفانی اوست. این عارف بزرگ در سال ۶۶۵ قمری چشم از جهان فروبست و در صحن خانقاه خود به خاک سپرده شد.
این مسجد قسمتی از بقعه شیخ شهاب است که در ضلع شرقی صحن این بقعه ساخته شده و متعلق به دوره ایلخانی است و دارای گچبریها و تزئینات نقاشی است. دور تا دور دیوار مسجد دستخطهایی وجود دارد که بین آنها دستنوشتههایی از شیخ بهایی، شاه عباس سوم و ابوالقاسم نباتی وجود دارد.
در جنوب شهر اهر، باغی بزرگ بر روی تپه قرار دارد که دور تا دور آنرا حصار بلند خشتی چهار گوشه ای در بر گرفته است که هر ضلع آن تقریبا ۳۶۵ متر می باشد. هم اکنون بخشی از آن دیوار در ضلع غربی مرمت و بازسازی شده و دارای درگاه ورودی، نقاره خانه و محل استراحت زوار بوده و در وسط آن باغ، بقعه شیخ شهاب الدین احداث شده است.
این موزه بیشتر ارائه كننده آثار دوره های تاریخی صفویه تا قاجاریه است. در بخش ادبی موزه نیز آثار نفیسی از كتب خطی دوران صفوی تا قاجار از قبیل قرآن های خطی با جلد مذهب لاكی و دیوان شعرا و عرفا مانند دیوان جلال الدین مولوی و گلستان سعدی وجود دارد.
كتابهایی مزین به نقوش مینیاتوری زیبا با آثار خوش نویسی شده از این جمله اند. همچنین قطعه خط هایی به خط شكسته و نستعلیق از آثار " استاد عبدالمجید طالقانی" از خوش نویسان قاجاریه و نیز زیارت نامه حضرت سید الشهدا به قلم "میرآقای اهری" و نیز آثاری از استاد درویشِ معروف در آن به نمایش گذاشته شده است.
از آثار بسیار شگفت انگیز این بخش طوماری است پارچه ای به طول ٣۶۰ سانتیمتر و به عرض ۵۰ سانتیمتر كه مزین به سوره های كلام الله مجید به خط نسخ ، ثلث و غبار است . این سوره ها در داخل نقوش اسلیمی و ترنجی جای گرفته اند. این طومار متعلق به دوره صفویه است.
عکس: توحید ملازم






بقعه “شیخ شهاب الدین اهری ” گنجینه ای از آثار ناب تاریخی ارسباران است که به طور قطع بازدید و تماشای آن برای گردشگران خالی از لطف نیست.
بقعه شیخ شهابالدین اهری در شهر اهر و مقبره شیخ شهابالدین اهری است. این مجموعه شامل ساختمانهای خود خانقاه، مسجد، ایوانی بلند، منارهها است.
ویژگیهای معماری دوره ایلخانی در این بنا دیده می شود . این خانقاه از سال ۱۳۷۴ به موزه ادب و عرفان تبدیل شده است که تنها موزهٔ عرفان در ایران است.این بقعه در دوره صفویه به احتمال زیاد در روزگار شاه عباس اول بر مزار شیخ شهابالدین اهری ساخته شده است اما آثاری از دورههای قبل همچون دوره ایلخانی در آن وجود دارد.
مسجد شیخ شهابالدین اهری در ضلع شرقی صحن این بقعه ساخته شده است و دارای گچبریها و تزئینات نقاشی است. دور تا دور دیوار مسجد دستخطهایی وجود دارد که بین آنها دستنوشتههایی را از شیخ بهایی، شاه عباس سوم و ابوالقاسم نباتی تشخیص دادهاند.
عکس: جواد ابراهیم پور

باغ مزار شیخ شهاب الدین اهری
باغ مزار شیخ شهاب الدین اهری از عارفان سده هفتم هجری در بوستان شیخ شهاب الدین شهر اهر قرار گرفته است.
این مجموعه شامل ساختمان های خوانقاه مسجد ایوانی بلند مناره ها و تعدادی اتاق است.
پیشینه این بنا که با شیوه اسلامی ساخته شده است. با قدمت بیش از ۸۰۰ سال به دوره ایلخانیان مربوط می شود. این بنا از سال ۱۳۷۴ به موزه ادب و عرفان تبدیل شده که تنها موزه عرفان در ایران است.
در این موزه آثار فرهنگی مربوط به ادب و عرفان از دوره صفوی تا قاجار به نمایش درآمده است.
عکس: مجید حجتی



عکس: امیر چابک


عکس: علیرضا رفیعی



بدون ديدگاهپل گاودوش آباد به وسیله ی سنگ و آجر ساخته شده و سبک معماری بسیار جالبی دارد. برای ساخت کف پل، قلوه سنگ های بزرگ را کنار هم چیده اند و باقی قسمت های پل نمای آجری بسیار زیبایی دارد. یکی از مهم ترین آثار باستانی سراب پل گاودوش آباد است.
این پل همان گونه که از نامش پیداست در میان دو روستای گاودوش آباد و اوغان، و بر روی یک رودخانه قرار دارد و به نوعی راه ارتباطی این دو روستا به شمار می رود. به همین دلیل به این نام معروف شده است. قدمت پل گاودوش آباد به دوران صفویه بر می گردد اما در زمان قاجاریه مورد بازسازی قرار گرفته است
این پل در ۸ کیلومتری جنوب غربی سراب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۱۸۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
وجه تسمیه ی این پل به جهت همجواری اش با روستای گاودوش آباد است. بازسازی و مرمت پل مذکور در دوران قاجاریه صورت گرفته است. همچنین این پل دارای چهار میل راهنما است، که دارای ارتفاع حدود 2/10 متر و نیز قطر حدود 80 سانتی متر در طرفین است.
عکس: داور علیاری
