تپه مصلی در انتهای خیابان امام آذرشهر در ساحل شمالی رودخانه دهخوارقان واقع است که مردم محل آن را (یوواداغی) یا ( دوواداغی) و (مصلی داغی) می نامند.
بالای تپه پوشیده از الواح و سنگ نبشته های قبور است و در میان آن نه تنها کتیبه ها، بلکه سنگ نبشته ها و قطعه سنگ های منقش فراوانی نیز به چشم می خورد که اغلب متعلق به سده های 7 و 8 هجری قمری است.
در وسط این گورستان، مصلی یا نمازگاه بزرگی به طول و عرض متجاوز از یکصد متر تعبیه شده است که سطح آن حدود یک متر از کف گورستان بلندتر است، محراب آن از سنگ و آجر بنا گردیده است، سنگها مربوط به قبور دوران های پیشین است، فقط طاق سنگی منقوش وسط محراب سنگ قبر مرمرین به طول عمودی به دیوار نصب شده که در روی آن چند بیت فارسی و دو آیه قرآن مجید و چند عبارت عربی به خط ثلت دل انگیز بطور برجسته کنده شده و چند ترنج و اسلیمی خوش طرح بر زیبایی آن افزوده است. ظاهراً حجاری سنگ در سده های 8 و 9 هجری قمری صورت گرفته  است.
عکس: صادق نواده جعفری


Wednesday, 28 October 2026
چهارشنبه, ۰۶ آبان ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 43 بند 16 - ای خداوند جان و خرد ، زرتشت از برای خویش پاک ترین خرد را به منظور راهنما برگزید. بشود که راستی و درستی ، زندگانی مادی ما را نیرومند سازد. بشود که نیروی معنوی با نور ایمان و محبت چون پرتو درخشان خورشید قلوب ما را روشن سازد. پروردگارا به کسانی که در پرتو منش پاک و عقل و خرد کاری انجام می دهند پاداش بخش.