یِنگهه هاتام. آئت یِسنِه . پَئی تی وَنگهُو.
مزدا اهورا. وَاِتا. اَشات هَچا.
یا ئونگهامچا. تائونس چا. تائوس چا . یَزَه مَئیدِه ..
این سرود در بخش های گوناگون اوستا سروده شده است که به هنگام نیایش های آیینی خوانده می شود ازیکسو اشاره به تساوی حقوق زن ومرد دارد و از سوی دیگر اشاره به ابزار وراهکاری شده است که هرمرد و زن با ارادهً خویش بتواند با دیگری مسابقه بگذارد ودر راه پیشرفت زندگی از رقیب خود پیشی بگیرد.
معنی هریک از واژگانی که در این سرود آمده به زبان پارسی چنین است :
یِنگهه: از میان ، از بین
هاتام : مردمان، هستی ها ،
آئت یِسنِه : برای ستایش، از روی ستایش
پَئی تی وَنگهُو: به بهترین وجه ، با نیکوترین روش
مزدا اهورا: خداوند، پروردگار
وَئتا : می شناسد، تشخیص می دهد
اشات هَچا : از روی راستی، با هنجار اشا
یائُونگهانس چا : همهً این ها، همهً آنها
تانس چا : زنان، بانوان
تائُوس چا : مردان، آقایان
یَزَه مَئیده : درود می فرستیم، ستایش می کنیم
برگردان سرود:
درود می فرستیم ومی ستاییم،
همهً زنان ومردانی که از میان مردمان،
به شناخت اهورامزدا،
درانجام کارنیک وپیوستن به اشا،
بهترین باشد.
اشاره:
در بینش اشوزرتشت زن و مرد با یکدیگرتفاوتی ندارند و هیچیک به سبب جنسیت یا توانمندی بدنی بر دیگری برتری ندارند، تنها پیوستن به هنجار راستی و اشا ( بهره مندی از منش نیک وسازنده، گفتاردرست وگویش اثربخش و انجام کارنیک وسود رسان) هر مرد و زنی را بهتر، والاتر وارزشمند تر می گرداند. در بینش زرتشت، اشا ، هنجارو نظامی است که برجهان هستی پیوسته جاری و پایداراست زیرا از آغاز ساختارآفرینش بر اشا استوار شده است. همان نیرویی که ابر و باد و مه و خورشید و فلک را به کار واداشته است تا هستی برای انسان نیزخوش آیند و به کام باشد . در این راستا انسان نیز( زن ومرد ، پسر ودختر ، پیر وجوان ) باید بکوشد تا در هنجار گرایی و گسترش راستی و اشا سهمی داشته باشد. بنابراین کسی که بهرهً بیشتری ازکردار خویش در راستای نیکوکاری وخدمت به دیگران از زمانه برگیرد در مسابقه زندگی، با نشانِ باشکوهِ انسان بودن سرافراز گشته و بر سکوی قهرمانی در جایگاهی بالاترایستاده و از رقیب خود در زندگی پیشی گرفته است.
برگرفته از
- توضیحات
- دسته: درباره آیین زرتشت