برآزندگان چشم در دست پر از بذر خویش دارند و آسمانی که مهربان است صدای غرش باد هرزه گرد آنها را از راه خویش برنمی گرداند .

ﺍﯾﺎ ،ﺍﯼ ﺑﺨﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻦ ﭼﺮﺍﻍ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﻦ ﻟﻄﻔﯽ ﻣﯿﺴﺮ ﮐﻦ ﺗﻮ ﺁﺏ ﻭ ﺩﺍﻧﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﺰﻥ ﺗﯿﻎ ﻣﻼمت را ﺩﮔﺮ ﺑﺮ ﺑﻨﺪ ﺟﺎﻥ ﻣﺎ
ﻣﮑﻦ ﺟﺎﻧﺎ ﺩﮔﺮ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﻣﯽ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﻦ ﺭﺣﻤﯽ ﺑﻪ ﺁﻩ ﻭ ﻧﺎله های ﻣﺮﻍ ﺟﺎﻥ ﻣﺎ
ﻣﺰﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻮ ﺁﺗﺶ ﻻﻧﻪ ﯼ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﺮﺍﺩ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﺮ ﻭﺻﺎﻝ ﮐﻮﯼ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻣﺴﻮﺯﺍﻥ ﺩﺭ ﺩﻡ ﺁﺗﺶ ﭘﺮ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺰﻡ ﺳﻔﺮ ﺭﻭﺯﯼ
ﻣﺴﻮﺯﺍﻥ ﺟﺎﻥ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﻓﺘﺮ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﯼ ما را

ﺍﻋﻼ عمرزاد

مطالب مرتبط:

سه شنبه, ۱۱ می ۲۰۲۱
سه شنبه, ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰