دارایی برآزندگان ، دلی سرشار از امید است به پهنه و گستره آسمانها

 

 

 

 

 

ﮔﻞ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﮔﻞ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺰﻣﺎﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ؟
ﮔﻞ ﺭﺍ ﻧﻪ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻭﻧﻪ ﺧﻄﺎ ﻭ ﻧﻪ ﺻﺪﺍﯾﯽ
ﭼﻮﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎ ﮔﻞ ﺑﻪ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻭ ﺩﻟﺶ ﺭﺍ ﻧﻨﻮﺍﺯﯼ
ﺯﺍﻥ ﺣﺮﻑ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺳﺨﻨﺪﺍﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﭼﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﺭ ﺑﮑﺮﺩﯼ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯿﺴﺖ ﻧﻈﺮﺩﺍﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺩﻝ ﮔﺮﻣﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﮔﺮﺩﯼ ﺷﮑﻮﻓﺎﻥ ﻭ ﺷﮑﻮﻓﺎﯼ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
گل را ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﻧﺸﻨﺎﺳﯽ
ﺑﺎ ﺑﻮﯼ ﻣﻌﻄﺮ ﺑﻪ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﻭﺻﻔﺶ ﻧﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﺻﻔﺖ ﮐﻤﺮ ﺑﺴﺖ
ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺟﻨﺒﺎﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﺮﺍﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﻠﺒﻞ ﺑﻪ ﭼﻤﻦ ﮔﻔﺖ
ﮔﻞ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻪ

خرامان نعمت زاده
 
  
 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


Template Design:Dima Group