ﺍﯾﻦ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻝ ﻣﺎ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﺑﯽ ﺩﺭﺩ ، ﻣﺮﯾﺾ ﺍﻧﺪ، ﻣﺪﺍﻭﺍ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺑﯽ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺑﺎﺑﺎ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻧﺸﯿﻦ ﮔﺸﺘﻪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺯﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺧﺮﻭﺷﻨﺪﻩ ﯼ ﺩﺭﯾﺎ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺍﺯ ﺷﺮﻗﯽ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻏﺮﺑﯽ ﻧﺮﺳﯿﺪﻧﺪ
ﺭﻩ ﮔﻢ ﺯﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺩﯾﺪﻩ ﯼ ﺑﯿﻨﺎ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺯ ﻫﻤﺸﻬﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﻮ ﺑﮕﺮﯾﺰﻧﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺩﯾﻪ ﻫﺎ ﭘﻬﻨﻪ ﯼ ﺻﺤﺮﺍ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

ﺧﻮﺩ ﭼﺎﺭﻩ ﮔﺮ ﺩﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﭼﺎﺭﻩ ﯼ ﺧﻮﺩ ﺣﮑﻤﺖ ﺳﯿﻨﺎ ﻧﺸﻨﺎﺳﻨﺪ

اعظم خجسته
 
 
 

 

 

 

دیدگاه خود را بنویسید

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید