امیر ثناجو

 

 

 

مرا از ناتمامی ها امید کاملم کافیست 
ز بار کاروان ها، گرد اندر محملم کافیست 
ز هجرت گریه کردم، آب دیده بر گلم کافیست 
ز تو خورشید کی خواهم، مرا شمع دلم کافیست 
سرای پادشاه از تو هوای منزلم کافیست 
هزاران درد را با دوستداری ها دوا کردم
خودم را کشته و در راه عشق تو فدا کردم 
شدم همسایه غم، هر کجا شادی بنا کردم
میان بحر معنی های علم تو شنا کردم
به گرداب تو درماندم کنار ساحلم کافیست 
چرا ای زندگی خار جفا می پروری دایم
به دست غصه و غم ها چرا می بسپری دایم
چرا از روزن روزم صفا را می بری دایم؟ 
چرا ای راستی خون دلم را می خوری دایم
امان از راستی شوم دروغ باطلم کافیست
جوانی چون بهاری رفت دیدم شادی و غم را
ز گلباغ حیات خویش چیدم اشک شبنم را
چو نقش عمر رفته یافتم بس آه و ماتم را
چه بی نقصی ندیدم حسن ماه روی عالم را
چه سازم روی زیبا را مرا حسن قلم کافیست 

انتظار محمدجان 

***

Маро аз нотамомиҳо умеди комилам кофист,
Зи бори корвонҳо гард андар маҳмилам кофист,
Зи ҳаҷрат гиря кардам, оби дида бар гилам кофист,
«Зи ту хуршед кай хоҳам, маро шамъи дилам кофист,
Сарои подшоҳ аз ту ҳавои манзилам кофист.»
Ҳазорон дардро бо дӯстдориҳо даво кардам,
Худамро куштаву дар роҳи ишқи ту фидо кардам,
Шудам ҳамсояи ғам, ҳар куҷо шодӣ бино кардам,
«Миёни баҳри маъниҳои илми ту шино кардам,
Ба гирдоби ту дармондам, канори соҳилам кофист.»
Чаро, эй зиндагӣ, хори ҷафо мепарварӣ доим?
Ба дасти ғуссаву ғамҳо чаро мебиспарӣ доим?
Чаро аз равзани рӯзам сафоро мебарӣ доим?
«Чаро, эй ростӣ, хуни диламро мехӯрӣ доим?
Амон аз ростии шум дурӯғи ботилам кофист.»
Чавонӣ чун баҳоре рафт, дидам шодию ғамро,
Зи гулбоғи ҳаёти хеш чидам ашки шабнамро,
Чу нақши умри рафта ёфтам бас оҳу мотамро,
«Чӣ бенуқсе надидам ҳусни моҳи рӯйи оламро,
Чӣ созам рӯйи зеборо, маро ҳусни қалам кофист.»

Интизори Муҳаммадҷон

 

 

 

 

مکاتبات

   برای ارتباط با اینجانب، می توانید از طریق ایمیل info@sanajou.ir مکاتبه نمایید.

Template Design:Dima Group